کتاب پوستین تلخ اثر مرتضی فخری نشر افزار

«…من یک گرگم! یک ماده گرگ تنها! خیلی وقت پیش، مثل مادرم، فکر می‌کردم نباید گرگ به دنیا می آمدم. از گرگ بودن خوشم نمی‌آمد. از این که برای بقا باید بدریم و پوست و گوشت پاره کنیم. البته گاهگاهی هم عاشق می‌شویم و اگر جفت خوبی پیدا کنیم و رقیب‌های گله اجازه بدهند، ازدواج می‌کنیم. اما آدم‌ها، با ما فرق می‌کنند. آنها بر خلاف ما از جنس دریدن و پاره پاره کردن نیستند. مادر مرحومم همیشه می‌گفت؛ آن‌ها اهل عشق و صفا و پاکی‌اند. اما پدرم چنین اعتقادی نداشت. او معتقد بود؛ دریدن و پاره پاره کردن نه گرگ می‌شناسد و نه انسان! و تأکید می‌کرد؛ هیچ وقت، مثل مادرم نه عاشق آدم‌ها شوم و نه هوس کنم به سِوآباد و اهالی آنجا نزدیک شوم.»