کتاب کوچک هوگا راز‌های دانمارکی خوش حال زیستن اثر مایک وایکینگ نشر مجازی

بعضی‌ها، اداره جات دانمارک رو‌یه چیزی تو مایه‌های تیتراژ ابتدایی کارتون فلینستنها توصیف کردن. اگه ساعت پنج بیای، قبل از اینکه بتونی بگی «یابا دابا دو! » همه رفتن. بچه دار‌ها که معمولاً ساعت چهار میرن؛ بچه ندار‌ها ساعت پنج. ساعت پنج همه روانه‌ی خونه میشن که شام بپزن. خود من هم به عنوان مدیر، همیشه جلسات رو جوری برنامه‌ریزی می‌کنم که در صورتی که پدر و مادری توی گروه باشن جلسه قبل از چهار تموم بشه تا اونا بتونن تو همون ساعت همیشگی برن دنبال بچه هاشون.
به طور متوسط ۶۰ درصد اروپایی‌ها حداقل‌یه بار در هفته با دوستان و‌فامیل و همکار‌ها رفت و آمد می‌کنن. این رقم برای دانمارکی‌ها ۷۸ درصده. درسته که به تنهایی هم می‌تونین با خودتون هوگا کنین اما هوگا معمولاً تو گروه‌های کوچیکی با دوستان صمیمی و خانواده پیش میاد.
هوگا موقعیتیه که در اون آرامش خاطر زیادی هست. هیچ کس مجلس رو دست نمی‌گیره و موقع صحبت کردن‌یه تنه حرف نمی‌زنه. «برابری» عنصر خیلی مهمی تو هوگاست؛ خصیصه‌ای که ریشه‌ی عمیقی تو فرهنگ دانمارک داره و خودش رو به صورت مشارکت همه‌ی افراد در انجام دادن کار‌های ریز و درشت برای‌یه عصر هوگاطوری نشون می‌ده. تازه اگه همگی برای آماده شدن شام کمک کنیم خیلی هوگاطورتره تا این که‌یه نفر تنهایی تو آشپزخونه نقش میزبان رو داشته باشه.
گذران وقت با دیگران، فضایی گرم، آسوده، دوستانه، بی‌تکلف، صمیمانه، همراه با راحتی، باب طبع و خوشایند ایجاد می‌کنه. از خیلی جهات شبیه در آغوش گرفتنه بدون این که ارتباط فیزیکی داشته باشین. تو همچین شرایطیه که شما می‌تونین کاملاً خودتون باشین، راحت. بنابراین هنر هوگا، هنر بسط دادن منطقه‌ی امن شما هم هست که افراد دیگه رو هم شامل میشه.