کتاب تاتار خندان اثر غلامحسین ساعدی
“تاتارخندان” رمانی جذاب است و در اصل برشی از تاریخ اجتماعی ایران است که نویسنده، با گشت و‌گذار در واقعیت‌های اجتماعی روزانه، خواننده را پابه پای راوی که پزشکی است جوان و سرخورده از یک شکست عشقی، ودلگیر از نقشی که مدرنیته‌ی نارس بر او تحمیل کرده، همه‌ی خوشی‌ها، لذت‌های زندگی شهری و آسایش روزگار مدرن را کنار گذاشته و می‌خواهد که با تفکر و جستجو در درون خود، آرامش‌ذهن خویش را در تبعیدی خودخواسته بازیابد.
راوی در نهایت ناامیدی و آشفتگی، بی‌آن که بداند “تاتار خندان” کجاست و چگونه جایی است، برای فرار از آنچه که برایش قابل‌تحمل نیست و روح‌اش را می‌خورد، خیلی اتفاقی و شاید هم به خاطر پسوند “خندان” آنجا، تاتار خندان را به عنوان محل جدید خدمت‌اش انتخاب کرده و با وسایل زندگی‌اش راه می‌افتد که بتواند وقت خود را راحت بِکُشَد. اما وقتی پای نیاز انسان‌ها به امداد و یاری و رسالت انسانی در زمان‌های سخت فرا می‌رسد و مردم روستای تاتار خندان و آبادی‌های اطراف را غرق دررنج، خرافه و نیازمندی می‌بیند و اما همچنان آنان را شاد و‌امیدوار می‌بیند، شیفته‌ی آن‌ها شده و چنان با آن‌ها صمیمیی‌می‌شود که دیگر سر از پا نمی‌شناسد و لبخند شوق و نور رضایتی که با درمان بیماران و انجام وظیفه‌ی انسانی‌اش به عنوان یک پزشک، در اعماق روح‌اش می‌تابد را با هیچ چیز عوض نمی‌کند. راوی رمان ( ” رضا ” ) است.