کتاب جنون خدایان اثر امیر خداوردی نشر نگاه ثالث

امیر خداوردی با تاسی از سبک رمان نویسی مدرن و مسائلی که توجه خواننده ی امروزی را در همه جای دنیا به خود جلب می کند، داستانی آفریده با عنوان جنون خدایان، که از جهت آفرینش اسطوره های جدید و سبک نگارش، در میان آثار داستانی حال حاضر کم نظیر می باشد. شروع داستان به دلیل سبک جدید نوشتاری و تعدد زوایای دید و راوی ها، کمی چالش برانگیز است و تمرکز صد در صدی مخاطب را خواستار می باشد. خواننده ای که از پیچ و تاب نخست داستان عبور کند، موفق می شود طعم خوش پیوند با دنیای خاص و پر تعلیق نویسنده را بچشد و به این ترتیب سفر خود را به داخل قصه آغاز کند.
فضای داستان در آذربایجان از مناطقی که جز توابع شوروی سابق هستند، شکل می گیرد و مضمون آن پیرامون حقه بازان مدرنی است که با ایجاد فرقه و مسلک های دروغین و متعدد، مردم ساده لوح را به دنبال خود کشیده و از آن ها بهره می برند. داستان که از روایات ذهنی و درونی تشکیل شده، نوعی اپیدمی خاص به نام مرض سلین را معرفی می کند که در آن مردم در ساختارهای ذهنی هم نفوذ کرده و تجربه ی احساسات هر فرد، متعلق به دیگری نیز می باشد. به این ترتیب هر حسی در حس دیگر آمیخته شده و هر مفهومی، معنای جدیدی می یابد. . شخصیت ها دارای پردازش های قوی روان شناختی بوده و نویسنده، دوران کودکی آن ها و رفتارهای امروزشان که بازتابی از عقده ها و زندگی سابق آن ها بوده را به زیبایی به تصویر کشیده است. حوادث داستان ابتدا در ذهن افراد شکل گرفته و سپس در دنیای بیرون عینیت می یابند. به دلیل مرض خاصی که شایع شده هر اتفاق از داخل ذهن فرد دیگر نیز قابل پیگیری بوده و یکی از دلایل تعدد زوایای دید، همین حربه ای است که خداوردی هوشمندانه آن را به کار گرفته است.
می توان حدس زد که گرتا در لحظه اصابت شلیک گلوله در کجای سن قرار داشته و فاصله اش با تفنگ اتللو یا آقای رازمیک هوانسیان چقدر بوده است. با توجه به همان زاویهٔ 65 درجه و فاصلهٔ 50 سانتی متری میان اتللو و دزدمونا، قاتل و مقتول در فاصلهٔ نسبتا نزدیکی از یکدیگر قرار گرفته بودند و حتی برای لحظاتی هم به یکدیگر خیره شده اند. به گفتهٔ تماشاگران ردیف های آخر، لحظه ای که اتللو قصد داشته تا با شلیک گلوله ای به زندگی دزدمونا و بعدا خودش خاتمه بدهد چندین بار با انزجاری که چندان هم درماتیک نبوده سرش را تکان داده و با حالت انترسانی به تماشاگران سالن نگاه کرده و با صدای بلندی فریاد زده است: «وقتی از من می نویسید بگویید که سخت اما بد دوست می داشت.»