کتاب تولستوی و مبل بنفش اثر نینا سنکویچ نشر کوله پشتی 
مردم کتاب‌هایی را دوست دارند که به اشتراک می‌گذارند. آن‌ها می‌خواهند حس خوبی که موقع خواندن کتاب‌ها احساس کرده‌اندیا‌ایده‌هایی را که در صفحات کتاب‌ها یافته‌اند، با دوستان و خانواده سهیم شوند.
خواننده کتاب با به اشتراک گذاشتن یک کتاب محبوب سعی می‌کند همان شور، شادی، لذت و هیجانی را که خودش تجربه کرده است با دیگران سهیم شود. چرا؟ سهیم شدن عشق به کتاب‌ها و یک کتاب به خصوص با دیگران کار خوبی است. اما از طرفی هم، برای هر دو تمرین دشواری است ودرست است که اهدا‌کننده کتاب روحش را برای دیگران رایگان آشکار نمی‌کند، اما وقتی کتابی را با این اعتراف که یکی از کتابها‌ی مورد علاقه‌اش است هدیه می‌کند، انگار که روحش را عریان کرده است.
ما همان چیزی هستیم که دوست داریم بخوانیم. وقتی اعتراف می‌کنیم که آن کتاب جنبه‌هایی از وجودمان را به خوبی نشان می‌دهد، حتی اگر آن جنبه‌ها معلوم کند که ما هلاک خواندن رمان‌های عاشقانه‌ایم، یا دلمان لک‌زده برای داستان‌های ماجراجویانه، یا اینکه در خفا عاشق کتاب‌های جنایی هستیم.